EAM Lab Classic 202i

Με όριο παραμόρφωσης το 0.3% (THD+N), ο 202i απέδωσε 2x191Wrms σε φορτίο 8Ω, επίδοση που ανέβηκε στα 2x290Wrms, όταν το φορτίο έγινε 4Ω. Με συντελεστή αύξησης της ισχύος x1.53, έχουμε να κάνουμε με έναν αρκετά δυνατό ενισχυτή που δεν θα έχει πρόβλημα να οδηγήσει ένα ηχείο με χαμηλή ελάχιστη τιμή στο μέτρο της εμπέδησης. Το ότι ο ενισχυτής δεν θα δυσκολευτεί με δύστροπα ηχεία γενικώς, φαίνεται και από τον συντελεστή απόσβεσης ο οποίος υπολογίστηκε πάνω από 100 (για την ακρίβεια 107.8). Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο 202i οδηγεί καλά και θα μπορέσει να καλύψει άνετα έναν μεσαίο χώρο με καλές στάθμες, με την θέση ακρόασης σε λογική απόσταση από τα ηχεία και με τυπικές ευαισθησίες ηχείων.
Οι στατικές μετρήσεις παραμόρφωσης έδειξαν ένα κύκλωμα με καλές επιδόσεις. Με αναφορά το 1/3 της μέγιστης ισχύος, οι τιμές που μετρήσαμε κινήθηκαν γύρω από το 0.02% με τάσεις αύξησης σε συνάρτηση με την συχνότητα (όπου είδαμε 0.06%, 10kHz, 8Ω, THD+N)) και μικρές αλλαγές στην συμπεριφορά σε συνάρτηση με το φορτίο (0.14%, 10kHz, 4Ω, THD+N), συμπεριφορά η οποία διατηρήθηκε και στην μέτρηση της παραμόρφωσης ενδοδιαμόρφωσης. η τιμή της οποίας κινήθηκε σε παρόμοια επίπεδα.
Ο ενισχυτής εμφανίστηκε πολύ αθόρυβος, φθάνοντας τα -98.6dBr(A), με στάθμη αναφοράς αυτήν που αντιστοιχεί σε 1Wrms/8Ω. Το τροφοδοτικό δεν συμμετέχει πολύ, με την στάθμη του θορύβου που οφείλεται στο δίκτυο τροφοδοσίας να ξεπερνά, λίγο, τα 2mVrms.
Η απόκριση συχνότητας του ενισχυτή είναι ομαλή, με ήπια αποκοπή τόσο στις χαμηλές (-3dB στα 10Hz), όσο και στις υψηλές συχνότητες (-3dB στα 60kHz). Η συμπεριφορά δεν αλλάζει όταν το φορτίο είναι σύνθετο, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του συντελεστή απόσβεσης που υπολογίστηκε, με την επίδραση να είναι μόλις ορατή, κάτω από το 0.1dB. Η ομοιότητα των καναλιών είναι, επίσης, από τις κορυφαίες που έχουμε δει, δικαιώνοντας την επιλογή της EAM στο θέμα του εξασθενητή.

Το φάσμα του σήματος εξόδου, με σήμα 1kHz στην είσοδο, στο 1/3 της μέγιστης ισχύος, σε φορτίο 8Ω, περιλαμβάνει μια σειρά από αρμονικές, με ισχυρότερη την δεύτερη (κοντά στα -80dBr), με τις στάθμες των ανώτερων αρμονικών να πέφτει γρήγορα (πάνω από την τρίτη) κάτω από τα -100dBr. Ο θόρυβος από το τροφοδοτικό βρίσκεται, συστηματικά, κάτω από τα -80dBr.
Με φορτίο 4Ω, η συμπεριφορά είναι παρόμοια, αλλά -όπως αναμένεται- οι τιμές είναι ελαφρώς αυξημένες. Η δεύτερη αρμονική βρίσκεται στα -70dBr, το μεγαλύτερο μέρος των ανώτερων αρμονικών (μέχρι την 10η) βρίσκεται στην περιοχή των -90dBr και ο θόρυβος από το τροφοδοτικό αυξάνεται ελαφρώς, δείχνοντας ότι το χαμηλότερο φορτίο έχει μια επίδραση.

Το φάσμα της ενδοδιαμόρφωσης, στο 1/3 της μέγιστης ισχύος, με φορτίο 8Ω, περιλαμβάνει συνιστώσες τρίτης και πέμπτης τάξης στην περιοχή των -60 και -80dBr αντιστοίχως, με την συνιστώσα πρώτης τάξης (1kHz) να βρίσκεται στην περιοχή των -90dBr.
Όταν το φορτίο γίνει 4Ω, οι στάθμες των συνιστωσών αυξάνονται, με την πρώτης τάξης να βρίσκεται λίγο κάτω από τα -70dBr.

Το φάσμα του θορύβου, χωρίς σήμα στην είσοδο, δεν κρύβει εκπλήξεις. Οι συνιστώσες που προέρχονται από τα 50/100Hz βρίσκονται γύρω και κάτω από από τα 70dBr, με αναφορά την στάθμη που αντιστοιχεί στο 1Wrms/8Ω. Αξιοσημείωτη είναι η απουσία υψίσυχνων θορύβων (μέχρι τα 96kHz), παρά το γεγονός ότι ο ενισχυτής περιλαμβάνει ψηφιακό τμήμα, οθόνη, μικροεπεξεργαστή, κλπ.
Η παραμόρφωση (THD+N) σε συνάρτηση με την συχνότητα ακολουθεί την πεπατημένη. Όπως φάνηκε και από τις στατικές μετρήσεις, υπάρχει μια τάση αύξησης των τιμών, όσο η συχνότητα αυξάνεται, με την υψηλότερη τιμή να φτάνει τα 0.08% στο όριο της μέτρησης (10kHz, φορτίο 8Ω) και σε χαμηλή στάθμη (1Wrms). Σε υψηλότερες ισχείς, οι επιδόσεις βελτιώνονται καθώς ο θόρυβος μειώνεται σε σχέση με το σήμα στην έξοδο.

Παρόμοια συμπεριφορά είδαμε και στην αντίστοιχη μέτρηση με φορτίο 4Ω. Οι τιμές είναι λίγο υψηλότερες, με την υψηλότερη να φτάνει το 0.1% (10kHz) και η τάση αύξησης στις υψηλές συχνότητες ελαφρώς μεγαλύτερη.
Τέλος, το διάγραμμα μεταβολής της παραμόρφωσης σε συνάρτηση με την στάθμη απεικονίζει μια ομαλή συμπεριφορά γύρω από την περιοχή όπου ξεκινά η υπερφόρτωση και περιλαμβάνει μια περιοχή όπου η παραμόρφωση είναι σταθερή και ανεξάρτητη του φορτίου (περίπου από τα 10, μέχρι τα 60Wrms).