Velodyne Deep Blue 10

Για την ακουστική αξιολόγηση του DB-10, επιστρατεύθηκε μια σειρά ηχείων μικρού όγκου τα οποία ήταν αναμενόμενο να επωφεληθούν από την συνεργασία τους με το Velodyne. Σε αυτά συμπεριελήφθησαν τα Seren της Ophidian Audio (δοκιμή των οποίων θα διαβάσετε τις επόμενες ημέρες) καθώς επίσης και τα (ιστορικά) HPCM Baby της Audio Spectrum (τα οποία διαθέτουν και το δικό τους passive υπογούφερ, αποτελώντας έτσι ένα είδος ηχείου αναφοράς). Σε όλες τις περιπτώσεις επιλέξαμε την σύνδεση μέσω της εισόδου υψηλής στάθμης (απευθείας δηλαδή στις εξόδους του τελικού ενισχυτή). Το υπόλοιπο σύστημα ήταν το γνωστό (Melos Plus Series Line/Parasound HCA3500, WiiM Pro/Teac Esoteric D70).
Η εγκατάσταση του DB-10 είναι σχετικώς απλή υπόθεση: Χρειάζεται λίγο δουλειά στην τοποθέτησή του και προσοχή στις βασικές ρυθμίσεις (στάθμη, συχνότητα αποκοπής και φάση) αλλά αυτά είναι θέματα με τα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος ο χρήστης κάθε υπογούφερ. Αν δώσεις λίγη προσοχή, πάντως, το Velodyne “κάθεται” πολύ σωστά στο χώρο και θα συνεργαστεί με τα κυρίως ηχεία χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Με βάση την εμπειρία μας, μπορείς να έχεις ένα πολύ καλό αποτέλεσμα σε λιγότερο από μισή ώρα. Ακούγοντας εντατικά (και προσεκτικά), σε δύο μέρες θα έχεις φτάσει στο βέλτιστο αποτέλεσμα.
Η πρώτη εντύπωση που δημιουργεί η ενσωμάτωση του DB-10 στο σύστημα ήταν η αναμενόμενη: Το σύστημα κέρδισε σαφώς έκταση στην περιοχή των πολύ χαμηλών συχνοτήτων, έγινε ικανότερο στο να φορτώσει τον χώρο και να εντυπωσιάσει (όταν η ηχογράφηση το απαιτούσε) και η αίσθηση πληρότητας ήταν εντόνως παρούσα σε κάθε περίπτωση. Όλα αυτά είναι, βεβαίως, σύμφυτα με την προσθήκη ενός δεκάιντσου μεγαφώνου και 350W εγκατεστημένης ισχύος στο σύστημα. Αυτό που είναι περισσότερο ενδιαφέρον είναι ότι η ποσοτική βελτίωση συνδυάστηκε, στην περίπτωση του Velodyne και με ποιοτική βελτίωση: το σύστημα έγινε ταχύτερο, πιο δυναμικό, κέρδισε σε ζωντάνια και αίσθηση ροής. Μακροσκοπικά και σε υποκειμενικό επίπεδο, το DB-10 βελτίωσε την απόδοση ήδη πολύ καλών ηχείων, δεν αύξησε απλώς την στάθμη των μπάσων.

Στις λεπτομέρειες τώρα, το πρώτο πράγμα που κερδίζεις με το DB-10 είναι παλμός και άρθρωση σε μια περιοχή που τα μικρά ηχεία απλώς “δεν μπορούν”. Αν η δισκοθήκη σου περιλαμβάνει πολλά έργα με έντονο ηλεκτρονικό χαρακτήρα θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Όχι μόνο θα κερδίσεις σε πληροφορία (που πριν απλώς διέκρινες) θα κερδίσεις σε παρουσία στον χώρο.
Το κατώτατο άκρο του φάσματος αποκτά σαφήνεια, γίνεται χειροπιαστό και περιγράφεται άκοπα, ασυμπίεστα, χωρίς μικρότητες και τσιγκουνιές -αν μου επιτρέπετε τους όρους. Το Velodyne ακούγεται απλόχερο, άνετο, μακρυά από τα όρια του αν και, σωστά ρυθμισμένο, για να είμαστε ειλικρινείς, η σωστή έκφραση είναι ότι δεν ακούγεται καθόλου, με την έννοια ότι ενσωματώνεται τέλεια στο σύστημα και δεν μπορείς να διακρίνεις την ύπαρξή του. Αυτό ισχύει σίγουρα σε ό,τι αφορά την τονική ισορροπία (κερδίζεις έκταση, αλλά τον χαρακτήρα του τελικού ακούσματος τον καθορίζει το κυρίως ηχείο -σημαντικό αυτό), αλλά ισχύει και σε ό,τι αφορά την στερεοφωνική εικόνα. Με λογικές επιλογές στην συχνότητα αποκοπής, στην περιοχή των 60-70Hz, το DB-10 δεν ακούγεται ως πηγή στον χώρο και δεν αλλοιώνει καθόλου τις αρετές του κυρίως ηχείου (το οποίο, όντας μικρό σε διαστάσεις προσφέρει, συνήθως, εξαιρετικές δυνατότητες εστιασμού).
Αρκετά ενδιαφέρον είναι, τέλος, το γεγονός ότι η ενσωμάτωση του sub βελτιώνει σημαντικά και την απόδοση του ρυθμικού μέρους. Αυτό, αρχικά, φαίνεται λίγο περίεργο, καθώς το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του φάσματος των ντραμς βρίσκεται πάνω από τα 60Hz (τομ και ταμπούρα) αλλά υπάρχει πληροφορία κάτω από αυτό το όριο στην περιγραφή της μπότας και -κυρίως- του μπάσου (ηλεκτρικού και ακουστικού). Αυτήν, την κερδίζεις με το DB-10, κάτι που βελτιώνει σημαντικά την αίσθηση ροής και την παρουσία του ρυθμού. Εννοείται ότι ακραία ακούσματα με συνθ, κλπ, αποδίδονται, επίσης, αισθητά καλύτερα, τόσο ως προς την έκτασή τους όσο και ως προς την άρθρωση και την απόδοση του παλμού -είναι από τα πρώτα πράγματα που παρατηρείς.

Τελικώς...

… με δεδομένο ότι το μικρό σε όγκο ηχείο έχει σοβαρές αρετές και σε πολλές περιπτώσεις είναι μονόδρομος, η χρήση ενός υπογούφερ στο σύστημα είναι μια πολύ λογική επιλογή, τόσο ως αρχικό συστατικό (αν κάποιος αποφασίσει να δημιουργήσει ένα σύστημα 2.1 εξαρχής) όσο και ως μελλοντική αναβάθμιση. Αν ανήκετε σε κάποια από τις δύο κατηγορίες χρήστη, η Velodyne με την σειρά Deep Blue προσφέρει μια απλή αλλά πολύ προσεγμένη λύση. Το 10ιντσο μοντέλο που δοκιμάσαμε ήταν ιδιαίτερα πειστικό σε όλα τα επίπεδα, αναβαθμίζοντας αισθητά την απόδοση του συστήματος στις πολύ χαμηλές συχνότητες. Σε αυτό θα πρέπει να προσθέσετε το γεγονός ότι τοποθετείται και ενσωματώνεται εύκολα και δεν επιβαρύνει αισθητικά τον χώρο. Προτείνεται ανεπιφύλακτα!